Dyskusje

23 luty 2010

Marana tha

3 komentarze · 13127 czytań ·Drukuj

Wielki Post dla mnie to czas "pustyni".

Nieraz próbuję dać sobie radę z odosobnieniem duszy, tj. bywaniem na "pustyni" w natłoku spraw tego świata i z "zapomnianym odosobnieniem" apokaliptycznych symboli, niekiedy ignorując ich istnienie.

Św. Jan mówi na samym wstępie Księgi, iż jest to objawienie, które Syn otrzymał od Ojca po to, by przekazał je swoim sługom, to jest Kościołowi.

Istotność tego objawienia dla kształtu naszej współczesnej wiary pozwala przypuszczać, że układ Księgi ma charakter warstwowy - to znaczy, że występują jakby trzy odrębne poziomy, na których jej tekst się samopotwierdza, a jego interpretacja samouzgadnia, tzn. pewna sekwencja wydarzeń, która zostaje opisana parokrotnie i jakby z różnych punktów widzenia, ma odmienną wnikliwość i charakter. Te różne opisy obejmują też ciągi zdarzeń o rozmaitej długości. Niemniej nałożone na siebie tworzą przejrzysty, logiczny schemat, na podstawie którego można krytycznie skorygować zbyt daleko idące próby interpretowania poszczególnych obrazów (Maria Szamot, Apokalipsa czytana dzisiaj).

Interpretacja = logika i charakter zdarzeń = Ukazanie Prawdy (Apokalipsa) jest proroczą wizją duchowych losów ludzkości, a przede wszystkim Apokalipsa, jak cała zresztą Biblia, odsłania świat ducha i dla wzrostu tegoż ducha została dana Kościołowi ku Prawdzie.

Hey i idę na pustynię, by zgłębiać wraz z Niepokalaną, która łamie strzały nieprzyjaciela i miażdży głowę węża, objawienie św. Jana. Ps. Zachęcam do dyskusji...

Komentarze

82#1 | Slavo dnia 24 luty 2010 21:55:14
1 dzień na pustyni:
BOGOSAW, DUSZO MOJA, PANU,
Panie Boże mój, barzoś się wielmożnym okazał.
Oblokłeś się w wyznanie i ozdobę,
odziany światłością jako szatą.
Który rozciągasz niebo jako skórę,
który okrywasz wodami wierzch jego.
Który kładziesz obłoki wstępem twoim,
który chodzisz na skrzydłach wiatrowych.
Który czynisz Anioły twoje - duchy,
i sługi twoje - ogień palący..
Ale gdy ty odwrócisz oblicze, zatrwożą się,
odejmiesz ducha ich i ustaną,
i w proch się swój obrócą.
Wypuścisz ducha twego, a będą stworzone
i odnowisz oblicze ziemie.
82#2 | Slavo dnia 24 luty 2010 23:42:32
Daniel w Apokalipsie

Przesłanie DN1 koncentruje się wokół osoby Boga, który jest Panem sprawującym władzę zarówno nad dziejami świata (wielkimi imperiami i Izraelem), jak i nad życiem poszczególnych ludzi (Daniel i jego towarzysze). Nic nie dzieje się bez przyczyny.To właśnie wierność Boga staje się podstawą nadziei, którą pokładają w Nim ci, którzy mu ufają. Tych, którzy w Nim pokładają nadzieję i są Mu posłuszni, jest zdolny wywyższyć i obdarzyć godnościami, nawet w takim miejscu jak Babilon, który dla Hebrajczyka był zawsze symbolem zła. To właśnie Bóg sprawił, że Daniel mógł zrealizować swoje postanowienie powstrzymania się od spożywania pokarmów królewskich poprzez to, iż obdarzył go łaską i przychylnością przed obliczem zwierzchnika dworzan (w.9). Drugim ważnym zagadnieniem DN1 jest problem asymilacji wiernych Bogu Izraelitów w środowisku pogańskim oraz zachowanie swej tożsamości w warunkach, które stwarzało realne zagrożenie w tym zakresie. Podstawowym problemem było pytanie, czy istnieją jakieś granice, które pozwoliłyby z jednej strony żyć na wygnaniu, wśród pogan, a z drugiej nie zatracić swej odrębności i wierności Bogu. Autor DN1 swoje przesłanie kieruje do wszystkich przebywających we wrogim otoczeniu, ukazując Daniela i jego towarzyszy jako wzór postępowania nie tylko wobec Boga, ale również wobec pogańskiego środowiska. Na uwagę zasługuje fakt, że Daniel i jego towarzysze nie sprzeciwiają się podjęciu nauki w zakresie pisania i języka Chaldejczyków (w.4), Natomiast postanawiają powstrzymać się od jedzenia [które jadł] król i picia wina, [które on] pijał (w.8), aby się nie splamić. Innymi słowy, mogą akceptować to, co pochodzi od Boga, natomiast powinni zdecydowanie odrzucić to, co oferuje im pogański władca. I tak, chociaż uczą się pisma i języka Chaldejczyków, to przecież prawdziwą mądrością obdarza ich Bóg. Przyjmują pogańskie imiona, ale tak naprawdę mają już swoje pierwsze, własne imiona, które podkreślają ich łączność z Bogiem. W obu więc przypadkach jest do zaakceptowania to, co się stało. Natomiast inaczej wygląda sprawa z jedzeniem. ycie i dobry wygląd nie zależą od jakości pokarmów, nawet gdyby pochodziły z królewskiego stołu, ale zależą od Boga. Ważne w tym względzie nie są same rzeczy czy wartości, ale przede wszystkim ich pochodzenie i źródło. (,,Księga Daniela,, ks. Marek Parchem)
Jeśli chcesz znaleźć źródło, musisz iść do góry...
Gdzie jesteś, źródło?... Gdzie jesteś?...
Jan Paweł II, Tryptyk Rzymski
82#3 | Slavo dnia 25 luty 2010 12:10:46
Apokalipsa: Cz. I. Listy do siedmiu Kościołów

"Jan siedmiu Kościołom". Listów jest siedem, Kościołów jest siedem, a więc pełnia (liczba siedem jako jeden z mocniejszych symboli apokaliptycznych oznacza kompletniość, pełniość), która pozwala widzieć w listach przesłanie do całego Kościoła. Podobnie siedem Duchów, które są przed tronem Boga, jako pełnię Ducha.
"i od Jezusa Chrystusa, który jest wierny świadek, pierworodny umarłych i książę królów ziemi, który nas umiłował i obmył nas z grzechów naszych we krwi swojej, i uczynił nas Królestwem i kapłany Bogu i Ojcu swemu: Jemu chwała i władza na wieki wieków. Amen. Oto idzie z obłokami i ujrzy go wszelkie oko, i którzy go przebili, i bić się będą dla niego wszystkie pokolenia ziemi. Tak, Amen (Dn 7,13; Zach 12,10n). Jam jest Alfa i Omega, Początek i Koniec, mówi Pan Bóg, który jest, i który był, i który przyjdzie: Wszechmogący"(w przekładzie ks. Jakuba Wujka).
- cyt. "To, co najważniejsze, musi być najpierw wypowiedziane. A najważniejsze, najbardziej palące Janowe serce jest pragnienie, by Chrystusa za swą niepojętą miłość, miłość do człowieka, odkupieńczą ofiarę i obietnicę wiecznego kapłaństwa w Przybytku Boga doznał wdzięczności i wyniesienia". Czytając ten wstęp ma się już wrażenie, że św. Jan pisząc go znał cały przekaz Apokalipsy. Pisze bowiem jak prorok przepowiadający sens przyszłych zdarzeń: i ujrzy Go wszelkie oko i bić się będą dla Niego wszystkie pokolenia ziemie, a potem, że ostatecznie Bóg wszystko ogarnie. To jakby streszczenie całej tej Księgi".

Moja interpretacja:
Dn 7,13 - to epifania jakby Syna Człowieczego.
Liczba siedem, jako symboliczne określenie pełni Ducha w Niepokalanej: Pełna aski, a liczba trzynaście symbolicznie odsyła nas do określonego objawienia (przesłania) Niepokalanej z Fatimy.

Natomiast w determinizmie duchowym liczba trzynaście symbolizuje bestie z morza i ziemi (Ap 13), lecz jako świadomy bunt przeciwko Bogu (patrz także Dn 7,25), a nie taką, która kwestionuje wolność woli.

Dodaj komentarz

Zaloguj się, aby móc dodać komentarz.

Oceny

Tylko zarejestrowani użytkownicy mogą oceniać zawartość strony

Zaloguj się , żeby móc zagłosować.
Brak ocen. Może czas dodać swoją?

Wspomóż nas

wesprzyj serwis